Historia aloesu cd

Bez żalu pożegnałem zimę i wiosenne deszcze. I chociaż zdarza się, że jest trochę za gorąco to jednak ja wolę taką pogodę. Dzisiaj kontynuuję temat historii aloesu, historii pisanej w różnych zakątkach świata. Aloes jak już wcześniej pisałem był znany już w starożytnych czasach. W języku państwa Akkad, w epoce babilońskiej nazwa Aloe Vera - "Si-bu-ru" znaczyła "ornament na drzwi". W starożytnym Egipcie nazywano go "rośliną nieśmiertelności", Indianie - "niebiańską pałeczką". W Etiopii oraz Somalii, czyni się to, z wiarą, że jeżeli rośliny te zakwitną, to znaczy, że zmarłemu udało się dotrzeć do ogrodów Stwórcy. Mahometanie przyozdabiali aloesem drzwi w
dowód odbytej pielgrzymki do Mekki. Żydzi natomiast w ten sposób zabezpieczali swoje domy przed złymi duchami. W Egipcie zwyczaje te przetrwały do dziś. W dalszym ciągu aloes umieszczony nad wejściem do mieszkania sprowadza bogactwo a także zdrowie. Bez wody oraz gleby jest w stanie w tamtym klimacie przetrwać nawet całe lata i nawet w takich warunkach zakwitnąć. Aloes stosowany był w wielu miejscach na całym świecie, w Chinach, Tybecie, na Sumatrze, Filipinach, w obu Amerykach, Afryce, na Jawie, Hawajach, Kubie, Jamajce, w Meksyku, w Europie. Łatwiej byłoby wymienić miejsca, gdzie nie był stosowany. Arabowie przyczynili się do tego, że jego dobre imię rozprzestrzeniło się na całej kuli ziemskiej.  Dzieje aloe vera są tak długie i imponujące, jak dzieje świata. Obecna nazwa aloesu pochodzi nie od akkadyjskiego słowa "Si-bu-ru", ale od arabskiego "alloeh", co oznacza ”gorzką i połyskującą substancję”.