Pochodzenie aloe vera

Pierwotne miejsca występowania bylin aloesowych stanowiły suche, gorące terytoria zarówno Afryki, jak i Azji Mniejszej. Najprawdopodobniej z tego powodu pierwsze pisemne wzmianki dotyczące wykorzystania Aloe Vera Odnaleziono zarówno na glinianych tabliczkach sumeryjskich, jak i na egipskich papirusach.

Te pierwsze datuje się na 2200 r. p.n.e., czyli ponad 4 tysiące lat temu. Natomiast Papirus ebers, zawierający informacje dotyczące Aloe Vera pochodzi z 1552 r. p.n.e. (3,5 tysiąca lat temu). Jedna z archeologicznych hipotez twierdzi, że królowa Kleopatra właśnie miąższowi Aloe Vera zawdzięczała swoją niespotykaną urodę. Jako roślina łatwo przystosowująca się do nowych warunków, Aloe Vera szybko dotarł do Grecji, Rzymu, na tereny Dalekiego Wschodu oraz do obu
Ameryk.. Ślady pierwszej obecności aloesu odnaleziono także w starożytnym Egipcie, w „Egipskiej Księdze Lekarstw” a także papirusie z Eber, które powstały ok 1550r. p.n.e.. Ówcześni Egipcjanie odnosili się do aloe vera w niemal mistyczny sposób. Stanowił on swego rodzaju prezent, który ofiarowywano w czasie czasie pogrzebowych ceremonii jako symbol życia po śmierci. Sadzono go wokół piramid, znacząc w ten sposób drogę faraonów do Krainy Umarłych. Po dziś dzień w Egipcie aloes sadzi się dookoła cmentarzy. Muzułmanie zawieszali go nad drzwiami swoich domów jako świadectwo odprawionej pielgrzymki do Mekki. Zwyczaj ten funkcjonuje po dziś dzień w ”Kraju Faraonów”. Aloes umieszczany jest nad drzwiami nowego domostwa, aby sprowadzić do niego dobrobyt i zdrowie. Pozbawiony w ten sposób wody i ziemi mógł przetrwać tak całe lata, a wręcz rozkwitnąć